Beitske Bouwman

Gedichten

Mijn gedichten gaan over eten. Over eten en gegeten worden.
Over hoe de mens is wat hij eet. Mijn gedichten zijn nog een onderzoek. Een onderzoek naar de taal en het eten. Hoe de taal het eten kan vangen. En andersom. Ik draag ze voor in restaurants,  op festivals en op uitnodiging bij mensen thuis. En hoor en zie hoe de taal zich laat smaken.

culinair denken

Een lichaam (een menselijk in dit geval) neemt een ander lichaam in zich op via de mond. De wijze waarop het lichaam klaar gemaakt wordt, dit kan het lichaam zijn van een dierlijk wezen maar ook van een plant, vrucht of daarvan een afgeleide cq onderdeel, bepaalt de waarde van het klaargemaakte lichaam en evenzo de wijze waarop het menselijk lichaam het andere lichaam tot zich neemt. De tong waarop de smaakpupillen van het menselijk lichaam zich bevinden, speelt hierbij een essentiële rol. Het is de tong die het bewustzijn van het ‘tot zich nemen’ wakker kust. Soms onstuimig, soms teder, soms vol vuur, soms vol afschuw, soms hartstochtelijk, soms liefdevol. Het lichaam valt samen met al wat zij in zich opneemt en belet dat wij als een op zichzelf staand individu beschouwd kunnen worden. Immers al wat eerst buiten ons was, treedt binnen ons.