Goede moeder
Een interview met actrice Nelly Frijda in de Volkskrant. De laatste vraag: U bent 74. Wat laat u straks na?
‘Niks. Mijn kinderen. Ik vind dat ik heel veel niet goed heb gedaan, maar ik vind hen geweldig. Het zijn lieve, aardige mensen geworden. Ondanks het feit dat ik ze als moeder te weinig echte aandacht heb gegeven.’ Geemotioneerd: ‘Jammer toch dat je zulke fouten maakt. Ik had het allemaal zo graag beter gedaan.’ Zacht. ‘Maar ik heb in elk geval altijd veel van ze gehouden.’
Hoeveel moeders herkennen deze worsteling? Het gevoel dat je het graag allemaal anders had gedaan? Of dat je zelfs hebt gefaald? Het goede moederschap is hardnekkig. Zo hardnekkig dat het zich vastzet in het hoofd en hart van de moeder zelf. In de roman ‘Noem het liefde’ heet dat het moederpaleis. Het moederpaleis zou voorzichtig moeten worden afgebroken zodat we kunnen zien en begrijpen wat het nu eigenlijk is: goed moederschap. Maar als het moederpaleis nooit wordt afgebroken dan blijft de mensheid vergeten dat de moeder ook maar een mens is. Een mens met een hoofd en een hart.