gras!

Gras is heeft de eigenschap immer te groeien en vooral ook overal te groeien. Als je het niet maait groeit het metershoog in de lucht. Als je het er niet uittrekt dan bedekt het met haar wortels zo een hele straat. Toen ik in de stad woonde was ik me niet bewust van het groeiende groen. Inmiddels weet ik beter. Gras breidt zich ongevraagd uit en als je er niets aan zou doen dan zijn binnen enkele jaren de snelwegen bedekt met mos, de straten met gras en de tuinen overwoekert. Vandaag heb ik bij Galerie de Strang, waar volgende week de presentatie van Noem het liefde plaats vindt meters hoog gras uitgetrokken. De blaren zitten op mijn handen maar wel een voldaan gevoel. Een prachtig terrasje was het resultaat. Grastrekken is bijna net zo leuk als schrijven. Alleen het prettige van schrijven is dat het niet woekert. Of toch wel? Woekeren de verhalen om ons heen en wachten zij vol ongeduld totdat iemand ze eruit trekt en zichtbaar wordt wat zij verhullen?

This entry was posted on juni 19, 2010in9:29 pmen is geplaatst inUncategorized. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed.