roes

Geen overwinningsroes, en toch een roes. Ja, wat voor roes eigenlijk? Een soort van herbezinning op dit land, dit land wat mijn land is maar dat niet mijn land is als het geleid wordt door leiders die kunst en cultuur uitroepen tot linkse hobby’s. Dan ben ik nu mijn hobby aan het verdrijven evenals al die duizenden anderen kunstenaars, schrijvers, acteurs, muzikanten die proberen betekenis te verlenen aan de wereld om hen heen. Wat zou Nederland zijn zonder Vincent van Gogh, Rembrandt, het Concertgebouw en Hella S. Haasse? Zonder verhalen, zonder muziek, zonder beelden slaat het leven ons tegen de grond en blijven we passief staren naar een leegte die ons niets vertelt over onszelf.  Over wie wij zijn. Over wie wij willen zijn. Alles is tenslotte verhaal. Ik geloof in weinig, maar ik geloof wel in het verhaal. En nu roes ik verder over welk verhaal deze uitslag over ons land vertelt. Over wie wij zijn. Over wie dit land, dit land aan zee, met stranden, met uiterwaarden, met weilanden, met steden, met wegen, met flats en huizen, over wie dit kleine land wil zijn met al haar mensen.

This entry was posted on juni 10, 2010in3:47 pmen is geplaatst inUncategorized. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed.