Blog

stilte

Voor het eerst met mijn dochters op de bank om naar de dodenherdenking op de Dam te kijken. Wat een luchtig verhaal over herdenking, stilstaan en samenzijn had moeten worden, wordt een ingewikkelde uitleg over paniek, angst en huilende kinderen. ‘Mama, zag je dat kindje en die mama? Ze huilden. Waarom?’  Hoe leg je uit waar mensen bang voor zijn? Hoe leg je uit waarom mensen in paniek hekken omduwen en mensen omver lopen alleen om hun eigen huid te redden? Hoe leg je uit waarom de koningin angstig om zich heen blikte? In ‘Noem het liefde’ gaat het ook over oorlog. De oorlog is een gekte. Een gekte van de mens. Maar wel een gekte die bestaat. Ik heb de gekte in zijn volheid niet aan mijn dochters uitgelegd. Niet alles hoeft verteld te worden, dat komt nog wel. Later.  Als ze oud genoeg zijn om ‘Noem het liefde’ te lezen.