Storm

Twee dagen geleden stortte voor mijn huis de halve boom naar beneden. In zijn kruin hangen nog wat takken die inmiddels door de zon zijn verdroogd. Nu verwaait er af en toe wat dor blad naar de grond. Voor het eerst in mijn leven zag ik hoe snel en hard wolken kunnen vliegen. Wolken lijken altijd omringd te zijn met iets lieflijks, iets zachts, maar deze wolken hoewel ongetwijfeld zacht, waren dreigend, alsof ze zo alles en iedereen zouden verslinden. Dat deden ze uiteindelijk ook. Caravans en bomen dus. De paarden in mijn wei leken nergens last van te hebben. Die keerden hun kont de wind in en bleven stoicijns staan. Midden in de weide, ver van de bomen. Zo rustig een storm doorstaan, dat is een voorbeeld. Wat er ook gebeurt, blijf staan. Rechtop in de wind.

This entry was posted on juli 16, 2010in7:11 amen is geplaatst inUncategorized. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed.