verhaal

Mijn dochter vraagt ineens plotseling vlak voor het slapen gaan wie de eerste mensen op aarde waren. Laat dat nu juist het grote vraagstuk in mijn roman zijn. Adam en Eva. Is het geijkte antwoord als je een kind wil antwoorden in een verhaal. Ik probeer haar twee antwoorden te geven. Ik begin met het verhaal van de apen. Maar haar gezicht betrekt, het is in haar kinderziel niet voor te stellen hoe wij ooit een aap geweest moeten zijn. Al helemaal niet als je bedenkt dat de gemiddelde aap die zij ziet in een klein kooitje zit en niet veel anders kan doen dan achter glas heen en weer zwaaien. Nee, dat gaat haar te ver. Ik ga snel over op het andere verhaal. En tja, dan kan niet uitblijven waar ik de afgelopen jaren zo hard aan gewerkt heb. Ik vertel haar een verhaal over een man en vrouw die beide geschapen zijn door God, en niet waarvan de een geschapen is uit de rib van de ander. Ik vertel haar over Lilith, over Eva en dan uiteindelijk over de nieuwe ‘Eva’ die ik in mijn roman schep (ze heeft ook een naam, die nieuwe ‘Eva’, die heb ik al wel aan mijn dochter verklapt maar voor u blijft hij nog geheim…). Mmm… haar hoofdje tolt als ze even later gaat slapen. Ik vraag me af waarvan ze droomt.