Verwaarlozing
Ik heb u als trouwe bloglezer schandelijk verwaarloosd. Zonder opgaaf van reden ben ik afwezig geweest. Ik had u wellicht, zoals zovelen, keurig op de hoogte moeten stellen van mijn afwezigheid. Maar het vreemde wil, ik was ook niet op de hoogte van deze plosteling ontstane vakantie. De leegte (vakantie komt van vacance en betekent leeg) heeft zich als het ware vanzelf aan mij opgedrongen. Vreemd niet, niet, dat een afwezigheid zichzelf leven inblaast. Of misschien heb ik zojuist wel de ultieme vakantie beleefd, zonder dat ik het wist. Ik hoop niet dat u zich verwaarloosd voelt. Als dat wel zo is, ben ik zeer benieuwd naar wat u dan precies voelt. In welke zin u zich bedonderd voelt door mijn stilte. Misschien wordt deze ongeplande stilte, dan toch nog vruchtbaar. Overigens Noem het liefde vindt haar weg ook in dromenland, Lisette Thooft, die mij interviewde voor VolZin (interview verschijnt in de volgende editite) droomde over de roman.