wachten

Vanmiddag naast een konijnenhol gezeten met mijn dochter. Wachten tot hij eruit kwam. We hebben hem nog geroepen. Hij kwam niet. De zon speelde met haar haren. Wachten zonder haast is een kunst. Een kunst vol weldaad. Misschien kunnen we als mens niet meer echt wachten. Als je wacht hoewel met een doel maar toch zonder haast, ontstaat erin het wachten iets nieuws. Iets dat voor het wachten nog niet bestond. Net zoals je al wachtend op de volgende trein een nieuwe liefde kan ontmoeten. Misschien moeten we wachten een nieuwe betekenis geven. Wachten is niet gericht zijn op datgeen waarop je wacht, maar wachten is tijd hebben om stil te staan bij het moment en je mee te laten nemen door het onverwachte. Wachten biedt zoveel meer mogelijkheden dan je in eerste instantie zou denken. Het enige dat je hoeft te doen is je doel loslaten.

This entry was posted on juni 3, 2010in2:53 pmen is geplaatst inUncategorized. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed.